Boğaziçi Üniversitesi Folklor Kulübü Düşlerin Gördüğü İşler'i sahnelerken, uzun süren bir aradan sonra, yeniden "dans tiyatrosu" diyebileceğimiz bir gösteri biçimini gündeme getirdi. Önceki yıllarda dans tiyatrosu alanında verilen ürünler sırasıyla şunlar olmuştu: Dağlarda Kar Sesi (1989), Yel Doladı Dillere (1990), Düğün (1991), Mutluluk Düşleri (1992) ve Galip Sokaklara Talip (1994). 
 
BÜFK'te dans tiyatrosu alanında sürdürülen çalışmaların birkaç yıllık bir kesintiye uğramasının nedeni geleneksel halk dansları repertuvarının boşlanması sonucunda ortaya çıkan sorunlardı. Oysa dans tiyatrosu, BÜFK'te şekillendiği biçimiyle, sadece modern dans alanındaki arayışlara değil, aynı zamanda halk dansları birikimine dayanıyordu. Karola (1995) ve Seyran (1996) BÜFK'te halk dansları çalışmalarını canlandırma işlevini de gören gösterilerdi. Halk dansları çalışmalarında ortaya çıkan sorunlar önemli ölçüde giderildikten sonra dans tiyatrosu çalışmalarına yeniden dönmenin yolu açılmış oldu. 1996 yaz çalışmaları döneminde olası bir dans tiyatrosu projesi için bazı önhazırlıklar yapıldı ve okullar açıldıktan sonra geleneksel halk danslarını temel alan, Karola ve Seyran çizgisindeki projenin yanısıra Düşlerin Gördüğü işler gündeme getirildi. 
 
Düşlerin Gördüğü İşler'de daha önce 1992 yılında sahnelenen Mutluluk Düşleri'nin ele aldığı üç temadan birisinin geliştirilmesi ve kendi içinde bir bütünlüğe kavuşturulması hedeflendi. "Kafes arkası" denilebilecek yaşantılara sahip bir grup kadının düşlerini, özlemlerini konu alan tema popüler bir gösteri formu içinde işlendi. Dans alanında sürdürülen deneysel çalışmaların popüler ifade gücüne sahip olması için gösterilen çaba bilinçli bir tercihin ürünüdür.