"Su çatlağını buldu" sahnesi yaşlı bir Ermeni kadının gençliğinde kutladığı bir hampartsum bayramını hatırlaması üzerine kurulu. " ‘Biz onu işçi getirdik’ demiş kaynanam" sahnesi Teke bölgesinde geçen bir kına eğlencesi sırasında evlenecek genç kızın “kadınlık görevlerini” hatırlaması üzerine kurulu bir kadın sahnesi. "Pek de güzel geçmedi hayat hikayem" sahnesinde İstanbul’daki bir Çingene mahallesinde geçen bir gün, buradaki yaşam koşulları vurgulanarak anlatılıyor. "Em barişê dixwazin" sahnesinde Botan bölgesi dans ve müziklerinden faydalanılarak iki rüzgarın mücadelesi şeklinde sahneye yansıtılan bir “çatışma” ve bunun sonucunda çocuğunu kaybeden bir annenin isyanı konu alınıyor.

Jenerik bölümlerinde başta Ermeni konferansı, Şemdinli olayları, Çingene mahallelerine yapılan baskınlar ve her gün bir yenisini duymaya alıştığımız kadınlara yönelik şiddet olayları gibi “sıcak gündemler” olmak üzere Türkiye’de yaşanan etnik, ekonomik ve cinsiyet temelli çeşitli ayrımcılık ve şiddet olaylarını konu alan gazete haberleri yer alıyor. Haberlerin ardından ropörtaj ve anlatı kayıtları aracılığıyla, yaşanan şiddet ve ayrımcılığı ifade eden “seslere” kulak veriliyor.

Sesler demokrasi ve halkların kardeşliği düşüncesine olan ihtiyacı hatırlatan tüm “sesler”i duymaya çağırıyor...